Makers aan het woord

Wat betekent dit koffieschillenproject voor de producenten? Wat levert het hen op? Waar lopen ze tegen aan? De mensen achter de koffieschillen aan het woord:

Christian Bendz Wolthers van producentenbedrijf Fair Biomass:

‘Toen Solidaridad twee jaar geleden met het idee kwam biomassa te gaan produceren van koffieschillen hebben we alle ervaring gebundeld. Een product waarvoor we geen bomen hoeven te kappen, dat niet in de voedselketen zit en dat ook nog eens verantwoord geproduceerd wordt.

Aanvankelijk vond ik het wel een gek idee, om koffieschillen te gaan exporteren. Toch een beetje het gevoel dat je lucht verkoopt. Maar we hadden hier alles bijeen! En je kunt beter van koffieschillen groene stroom maken dan van een product uit de voedselketen. Biomassa mag niet concurreren met voeding.’

Adolfo Vieira Ferreira, eigenaar van koffiefarm Passeio:

‘Ook onze regio schijnt bedreigt te worden door een temperatuurstijging. Ik werk op het land van mijn grootvader en wil absoluut niet degene zijn die ermee moet stoppen.’

Matheus Lettieri, projectmanager van producentenbedrijf Fair Biomass:

‘Het gaat om een proefproject. We moeten alles zelf uitvinden, want in Brazilië bestaat geen soortgelijke fabriek. We gebruiken een machine voor veevoer die we moesten aanpassen. Vandaar dat de pellets op diervoeder lijken! We roeien met de riemen die we hebben. We hebben geen miljoen dollar voor een vrachtwagen die een deel van het werk al rijdend doet. Ik hoop dat we later lachend kunnen terug kijken op dit eerste begin.’

Silvia de Faria Cordeiro, manager van koffieplantage Fazenda Monte Alegre:

‘Ik geloof echt dat er een mentale verandering plaatsvindt. Ook onder producenten die nog niet binnen de UTZ CERTIFIED-regels vallen. Toen wij begonnen met UTZ CERTIFIED hoopten we nog dat we er extra mee zouden verdienen. Nu is het voldoen aan de regels pure noodzaak om op de markt te blijven, zoveel aanbod is er al.’

Silvio Luz, landarbeider voor koffiefarm Ipanema:

‘Ik ben vanochtend om acht uur begonnen. We werken tot vijf uur. Nee, het is niet zwaar, alleen een beetje voor mijn rug. Ik ben tijdelijk gecontracteerd voor de oogst en verdien negentig reais per week. Ik heb ander werk gezocht, maar dat is moeilijk te vinden in de stad.
We hebben hier een training gehad over het milieu. Dat je geen afval mag laten liggen tussen de koffiestruiken. En ze zijn streng op het gebruik van handschoenen en een bril bij het werk. Het broeikaseffect? Daar hoor je constant over, op televisie. Er is zoveel vervuiling!’

Tekst: Stijntje Blankendaal, beeld: Marcelo Greco