Ik heb de hele wereld afgereisd, maar dit probleem ging langs me heen

Niet één keer, nee maar liefst zeven keer won Esther Vergeer paralympisch goud. Ze is daarmee één van de meest succesvolle Nederlandse sporters in de geschiedenis. “Het is zo belangrijk dat je niet meteen wordt afgeschreven als je iets mankeert.”

Waarom ging je voor goud?

Toen ik 17 was en de US Open won, dacht ik: wat zou het gaaf zijn als ik een keer mee kon doen aan de Paralympics. Geen moment aan goud gedacht, totdat een van de favorieten werd uitgeschakeld. Toen wilde ik winnen.

Wat is je fijnste herinnering aan het winnen van goud?

De omhelzing met mijn broer, ouders en vriend. Dat lukt je niet met Kerstmis, zo intens. Op dat moment gingen de herinneringen terug naar de dag waarop ik als kind door een rugoperatie een dwarslaesie opliep en mijn toekomst ineens zo ontzettend onzeker werd.

Wat zou je willen zeggen tegen de onbekende winnaars van goud, de mijnwerkers?

Wat ik belangrijk vond was erkenning. Ik wist dat deze sport nooit zoveel waardering zou krijgen als valide tennis, maar ik wilde erkenning van mensen die mij hadden zien spelen. Ik vraag me af: willen mijnwerkers dat ook?

Het winnen van de gouden plak was belangrijk voor me omdat….

Het zo ontiegelijk spannend was. En dan heb ik het over het hoogtepunt van mijn carrière, tijdens de Spelen van 2008 in Beijing. Waarom ik aan die overwinning denk? Ik stond met één set en 4-2 voor, ik leek alles in handen te hebben tegen een concurrente van wie ik nooit in twee sets had gewonnen. Maar zij wist de boel om te draaien, won de tweede set en kwam in de derde op matchpoint. Echt een gouden medaille met een gouden rand omdat het zo’n thriller was.

Goud in je handen voelt als…

Iets heel aparts. In tennis wordt Wimbledon gezien als het hoogst haalbare, maar de Paralympics zijn maar eens in de vier jaar en je speelt daar in stadions met 10.000 man op de tribune en er is waanzinnig veel aandacht van de media uit alle hoeken van de wereld. En dan hebben ze ook nog eens als enige gouden medailles als hoofdprijs. Ik moet bekennen dat mijn medailles in een bakje liggen tussen de paperclips en lege batterijen, maar af en toe haal ik ze eruit en voel ik er weer even aan. Ik denk er trouwens aan om de buitenste rand te laten omsmelten en er een sieraad van te laten maken. Heeft snowboardster Nicolien Sauerbreij ook gedaan en dat idee spreekt me enorm aan.

Voor sporters en mijnwerkers geldt: je moet ook met een handicap kunnen blijven werken, want…

Je moet participeren in de maatschappij. Daar wordt ook steeds meer op gestuurd maar zelfs een ontwikkeld land als Nederland is daar helemaal niet klaar voor. Er is zoveel angst en onwetendheid. Als je blind of doof wordt of een spasme hebt, krijg je een stempel op je hoofd. Het bedrijfsleven heeft het over duurzame inzetbaarheid, maar dat houdt vaak in: we knallen iedereen vol met werk, er moeten targets gehaald worden ten koste van de lichamelijke gezondheid. En dat je na een ongeluk afgeschreven wordt, dat andere mensen voor jou gaan denken, is zo minderwaardig. Dat geldt voor mensen hier, maar zeker ook voor mensen in de goudmijnen. Ik merk nog dat mensen om mij heen raar doen als ze mij zien. Laatst zei een vrouw tegen haar dochter toen ik eraan kwam: opzij, die mevrouw is niet helemaal goed. Verschrikkelijk.

Wat weet Esther van Goed Goud?

  • Wat vind jij ervan dat medailles nog steeds niet gemaakt worden van Goed Goud? Dat vind ik ronduit schokkend.
  • Wist je van de misstanden in de goudmijnen? Nee. Natuurlijk weet ik wel dat er veel foute dingen gebeuren, met name bij voedsel- en kledingproductie. Maar ondanks dat ik de hele wereld heb afgereisd is dit toch langs me heen gegaan.
  • Zou je een medaille hebben geweigerd als je van de misstanden had geweten? Lastig. Ik zou graag iets voor deze mensen betekenen maar aan de andere kant wil ik zo’n medaille wel hebben als ik er jaren kei- en keihard voor heb getraind. Wat dat betreft zijn topsporters best egoïstisch.
  • Zouden meer sporters zich hard moeten maken voor Goed Goud? Ik vind dat de olympische bonden IOC en IPC dit statement moeten maken. Sterker nog: dit zou voor alle sportevenementen moeten gelden.

Gouden prestaties

  • Onafgebroken nr. 1 van de wereld 2001 - 2013
  • Enkelspel Paralympische Spelen 2000, 2004, 2008, 2012
  • Dubbelspel Paralympische Spelen 2000, 2004, 2012