In ons dagelijks leven hebben we constant te maken met de textielindustrie, producten als kleding, handdoeken, lakens en dekens zijn immers essentieel in onze huishoudens.
De textielsector in India is een van de grootste ter wereld. De sector biedt werk aan meer dan 45 miljoen mensen en draagt bijna 2% bij aan het bbp van het land. Naar verwachting zal dit percentage tegen het einde van dit decennium meer dan verdubbelen. Het belang van de textielsector is dan ook groot.
Helaas betaalt het milieu de prijs. Dit is niet alleen een probleem in India, maar wereldwijd. Om de omvang van het probleem te illustreren dit voorbeeld: voor de productie van één enkel katoenen T-shirt is 2700 liter water nodig—gelijk aan de hoeveelheid drinkwater die één persoon in 2,5 jaar nodig heeft. En dat is nog niet alles.—Jaarlijks wordt 5,9 biljoen liter water gebruikt voor het verven van textiel (waarvan 1,3 biljoen liter alleen al voor het verven van kledingstukken). Verf- en behandelingsprocessen zijn ook verantwoordelijk voor 20% van het wereldwijde afvalwater, waarvan het grootste deel onbehandeld blijft. De sector heeft bovendien een grote ecologische voetafdruk en is verantwoordelijk voor 6-8% van de wereldwijde CO2-uitstoot.
Schadelijk afval komt in de rivier terecht
Deze problemen doen zich ook voor in de het textiel cluster (textielregio) van Pandipat, verspreid over bijna 90 hectare in de noordelijke deelstaat Haryana, India. De clusterwoningen liggen dicht bij 400 geregistreerde textielververij bedrijven, waar ongeveer 150.000 werknemers werken. De bedrijven in deze regio verbruiken enorme hoeveelheden energie en andere grondstoffen, en produceren tonnen schadelijk afval dat in de rivier de Yamuna terechtkomt – een levensader voor Noord-India.
Een schonere Ganges en verbeterde arbeidsomstandigheden
Gebruikmakend van haar ervaringen met het optimaliseren van watergebruik en het verminderen van vervuiling in de leerclusters van India, past Solidaridad deze aanpak toe in het textielcluster van Panipat. Het project ‘Pollution Prevention and Effective Waste Management in the Panipat Textile Cluster’, ondersteund door de National Mission for Clean Ganga (NMCG) van de Indiase overheid, ging eind 2022 van start. Dit project sluit direct aan op het programma van het land om het riviersysteem van de Ganges te herstellen, inclusief de Yamuna, een van de meest vervuilde zijrivieren. Het terugdringen van industriële textiellozingen in regio’s zoals Panipat is essentieel voor het bereiken van de doelstellingen van de missie op het gebied van rivierherstel.
Het project, uitgevoerd door Solidaridad in samenwerking met de Northern India Textile Research Association (NITRA) en de Panipat Dyers’ Association, werkt samen met 40 kleine en middelgrote textielbedrijven om:
– Het gebruik van water, energie en chemicaliën te optimaliseren.
– Het het beheer van vast afval te beheren
– Arbeidsveiligheid en -gezondheid voor werknemers te verbeteren.
Tatheer Zaidi, hoofd Milieubeheer in het MKB bij Solidaridad in Azië: “In heel Zuid-Azië, waar textielvervuiling een urgente en groeiende crisis is, biedt de ervaring in Panipat iets zeldzaams: een model dat in de praktijk werkt, ondersteund door een publiek-private samenwerking die daadwerkelijk op grote schaal een verschil kan maken.”
Praktijkvoorbeeld: hulp op maat voor Raj Dyers
Raj Dyers, kampte regelmatig met operationele inefficiënties. Het verbruikte dagelijks 400.687 liter water en 1.082,69 liter chemicaliën. Ook het brandstofverbruik was hoog: ongeveer 11.250 kg per maand. Inefficiënte verfprocessen, gebrekkig preventief onderhoud en ontoereikende monitoring van grondstoffen leidden tot hoge operationele kosten en verhoogde risico’s op het gebied van naleving van regelgeving.
“Als je een ververij in Panipat runt, werk je altijd binnen bepaalde grenzen: beperkte ruimte, beperkte middelen en, eerlijk gezegd, een beperkt besef van hoe betere werkwijzen eruit zouden kunnen zien.” Toen het idee van modernisering ter sprake kwam, was mijn eerste zorg praktisch van aard: “waar moet ik deze veranderingen doorvoeren in een fabriek die al op volle capaciteit draait en waar nauwelijks ruimte over is?” zegt Darpan Chawla, algemeen directeur van Raj Dyers.
“Wat me zo aansprak aan Solidaridad was dat ze niet met een standaardoplossing kwamen en ons vroegen ons daaraan aan te passen. Hun experts liepen door mijn unit, begrepen mijn beperkingen en ontwierpen interventies die pasten binnen wat ik al had. De veranderingen die volgden waren niet ingrijpend – ze werden geïntegreerd in onze bestaande processen”, zegt Darpan. “We zijn zuiniger met water omgegaan, chemicaliën preciezer gaan doseren en energie terugwinnen die we voorheen gewoon verloren lieten gaan.” Water dat voorheen wegstromende, wordt nu hergebruikt binnen het proces zelf.”
Belangrijkste resultaten
De inspanningen van het project in het Panipat-cluster laten een aanzienlijke impact zien. “Ik heb het gevoel dat ik minder verspil en meer controle heb. Als ik nu naar mijn maandelijkse elektriciteitsrekening kijk, zie ik het verschil direct – wat ik nu uitgeef is merkbaar minder (zo’n 8-10 procent) dan wat ik voorheen uitgaf. De totale besparing die hieruit voortvloeide, was niet iets waar we afzonderlijk naar streefden – het was simpelweg het resultaat van de dingen op de juiste manier doen, consequent, elke dag,” aldus Darpan.
