Dagelijks leven tussen hoop en dood

24 augustus 2015

We leggen het in lakens gewikkelde lichaam van Julio Lopez op de achterbank van onze taxi. Samen met zijn broer en moeder brengen we Julio van het ziekenhuis naar zijn huis in Chichigalpa, waar familie en vrienden afscheid van hem kunnen nemen. Julio was niet alleen suikerrietkapper, maar ook vader van twee kinderen van 15 en 12. Hij overleed op 35-jarige leeftijd aan de gevolgen van chronisch nierfalen door zijn werk als suikerrietkapper. Ik bezocht hem drie dagen eerder op zijn sterfbed. Zijn familie wil graag dat het verhaal van Julio verteld wordt om een einde te maken aan chronisch nierfalen onder suikerriet kappers in Centraal Amerika.

Deze week maak ik opnames met de Amerikaanse fotograaf Ed Kashi in Nicaragua en El Salvador over chronisch nierfalen bij suikerrietkappers in Centraal Amerika. NGO’s La Isla Foundation en Solidaridad proberen deze epidemie te stoppen met de steun van de Nationale Postcode Loterij. Later dit jaar is er een tentoonstelling over het project ‘Het eiland der weduwen’, een gebied in het hart van de suikerrietindustrie waar 70 procent van de mannen ziek is als gevolg van de werkomstandigheden.

Het dagelijks leven in Chichigalpa
Het verhaal van Julio is slechts één voorbeeld van velen, de dood maakt onderdeel uit van het dagelijks leven onder suikerriet kappers in Chichigalpa, Nicaragua. De dood van Julio, drie jaar jonger dan ikzelf is moeilijk te verteren, maar gelukkig is dit niet het einde. Want er is ook vreugde in Chichigalpa, voorzichtige verandering en hoop op een betere toekomst.

Bewoners van de wijk La Isla in Chichagalpa krijgen dankzij een nieuwe watervoorziening schoon drinkwater. Cruciaal voor het werk van een suikerrietkapper, die dagelijk veel en schoon water moet drinken om te voorkomen dat zijn nieren uitdrogen. De bewoners van het gebied graven zelf om de leidingen aan te kunnen leggen. 98 huizen en ongeveer 400 mensen krijgen hierdoor toegang tot schoon drinkwater.

Betere arbeidsomstandigheden voor suikerrietkappers.
De komende week fotograferen we in El Salvador, waar hard gewerkt wordt aan het ontwikkelen van betere arbeidsomstandigheden voor de werkers in de suikerrietindustrie.

Dat betekent meer pauzes, schaduw en voldoende drinkwater. Maar ook wordt er gewerkt aan betere kaptechnieken, waardoor de arbeiders minder energie verspillen tijdens het werk en gezonder blijven. Hiermee willen we de ziekte voorkomen.

Tot die tijd zullen er elke dag mensen sterven aan de gevolgen van het werk in de suikerriet industrie. Alleen al 5 per dag in Chichigalpa en 8 per dag in El Salvador. Het zijn bizarre aantallen, maar de dood is pregnant aanwezig in het dagelijks leven. Het is mooi en geruststellend tegelijk om te zien hoe hier in het hart van de suikerriet industrie in Nicaragua, waar armoede en dood het dagelijks leven beheersen, de kinderen doorleven,  spelen en lachen. Alleen al voor die toekomstige generatie moeten we nog harder werken om een oplossing te vinden voor deze epidemie.